നിനക്ക് നേരെ അടയുന്ന വാതിലുകള്, നിനക്കെതിരെ ഉയരുന്ന ചോദ്യ ശരങ്ങള്,
നിനക്ക് നഷ്ടമാകുന്ന സൌഹൃദ കൂട്ടങ്ങള്, തുടര്ച്ചയായ
പരാജയങ്ങള്..,ഇവയെല്ലാം നിനക്ക് വേണ്ടിയുള്ള
ദൈവത്തിന്റെ കരുതലുകളാണ്..ഇന്നലെ വരെ നീയായിരുന്ന അവസ്ഥയില് നിന്ന്
ഇനിയും മെച്ചമാകേണ്ട അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിക്കുവാന് നിന്നെ വലയം
ചെയ്തിരിക്കുന്ന സ്നേഹം കാണിക്കുന്ന ചില ചെറു കുസൃതികള്......
സ്നേഹത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകൾക്ക് ഒരു പൊളിച്ചെഴുത്തൊക്കെ
അത്യാവശ്യമാണ്..ഇതല്ല സ്നേഹം, ഇതേ അല്ല സ്നേഹം, സ്നേഹത്തെ പലപോഴും
നിര്വച്ചനങ്ങള്ക്ക് ഉള്ളിലാക്കിയതാണ് നമുക്ക് പറ്റിയ തെറ്റ് , നിന്റെ
സ്നേഹം , നീ സ്നേഹിക്കപെടണ്ട ആളുകള്, നിന്റെ സ്നേഹ പരിസരങ്ങള്
ഇവക്കൊക്കെയും സാഹചര്യം പോലെ അര്ത്ഥം കൊടുത്തു കാത്തു
സൂക്ഷിക്കുമ്പോഴാണ് പലയിടത്തും നമ്മള് തളര്ന്നു പോകുന്നത്.
ചില മനുഷ്യരെ കണ്ടിട്ടില്ലേ, പുറമേയുള്ള സാഹചര്യങ്ങള് നിരാശപെടുത്തുമ്പോഴും ജീവിതത്തിന്റെ താളം നഷ്ടപെടുത്താതെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഉള്ളിലെ സ്പന്ദനത്തിനു കാതോര്ത്തു നന്ദിയോടെ ജീവിക്കുന്നവര്. അവര് ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുകയാണ്..,വരുന്നവരും പോകുന്നവരും നെഞ്ചില് അണി തറച്ചുനോക്കി തളര്ത്തുമ്പോഴും എന്തെ നിങ്ങള്ക്കിങ്ങനോക്കെ ചിരിക്കാന് പറ്റുന്നു..? സ്നേഹിക്കുന്നവരെ മാത്രം തിരികെ സ്നേഹിക്കാവൂ എന്നൊക്കെ എവിടെയാ പറഞ്ഞേക്കുന്നത് എന്നൊരു മറു ചോദ്യത്തിനു മുൻപിൽ വല്ലാതെ നിശബ്ദരാകുന്നു നമ്മള്...
മെഴുകുതിരി വെട്ടങ്ങളില് ദൈവം പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് പറയുന്നൊരു ചങ്ങാതി ഉണ്ട് . അങ്ങനെ ഘോഷിക്കാന് മാത്രം ഒന്നും ജീവിതം നല്കിയിട്ടില്ലെങ്കിലും അവന് എന്നും ചിരിച്ചും ചിരിപ്പിച്ചും ഉത്സവം തീര്ക്കുമായിരുന്നു . ചില ചിരികള് ഒക്കെ അങ്ങനെയാണ്, ഉള്ളില് കനലെരിയുമ്പോഴും അവര് ഇങ്ങനെ പുഞ്ചിരിക്കും മനസ്സില് നിന്ന്.. ചില ബോധ്യങ്ങളുടെ, അടുപ്പങ്ങളുടെ,കരുതലുകളുടെ, ഒക്കെയും ഓര്മ്മകള് മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോള് പിന്നെ അവര്ക്ക് വീണു കിടക്കാന് സാധ്യമല്ലലോ..! എങ്ങനെ ആണ് അവരെ ഒക്കെ ഒന്ന് കൈ കുപ്പിയല്ലാതെ നോക്കാന് പോലും കഴിയുക, ചങ്ങാതി നിന്നെ കുന്തിരിക്കം മണക്കുന്നു ...
പറഞ്ഞു വന്നത് സ്നേഹത്തെ പറ്റിയുള്ള ധാരണകള് തിരുത്താന് സമയമായി എന്നു തന്നെ ആണ് , ഇനിയും വെളിപെടുവാന് പോകുന്ന ഏതോ ലക്ഷ്യങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി നിന്നെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന എന്തിനെയും ഇനി സ്നേഹം എന്ന് വിളിക്കാം , അപ്പൊ ചില സ്നേഹവലയങ്ങളെ ഇനി ദൈവം എന്നും വിളിക്കാം അല്ലെ ...? അല്ല ദൈവം കൊണ്ട് തരുന്ന എന്റെ സ്നേഹകൂട്ടങ്ങള്...! അതെ അങ്ങനെയും പറയാം...
ഇനി മുതല് പ്രാര്ത്ഥനകളില് ഈ ഗുരുമൊഴി കൂടി ചേര്ക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു...
“മാഹാകരുണ്യമേ നിന്റെ പ്രണയപ്രവാഹത്തി ല് ഒരുപൂവിതള്പോലെ ഞാനടര്ന്നുവീഴട്ടെ, അജ്ഞാതമായ സ്ഥലികകളിലൂടെ ഇമയടയാത്ത നിന്റെ ശ്രദ്ധ പൊതിഞ്ഞും പുണര്ന്നും ഇവനെ നിനക്കിഷ്ട്ടമുള്ളിടത്തെക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുക .” Courtsy:Rinu Boby
ചില മനുഷ്യരെ കണ്ടിട്ടില്ലേ, പുറമേയുള്ള സാഹചര്യങ്ങള് നിരാശപെടുത്തുമ്പോഴും ജീവിതത്തിന്റെ താളം നഷ്ടപെടുത്താതെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഉള്ളിലെ സ്പന്ദനത്തിനു കാതോര്ത്തു നന്ദിയോടെ ജീവിക്കുന്നവര്. അവര് ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുകയാണ്..,വരുന്നവരും പോകുന്നവരും നെഞ്ചില് അണി തറച്ചുനോക്കി തളര്ത്തുമ്പോഴും എന്തെ നിങ്ങള്ക്കിങ്ങനോക്കെ ചിരിക്കാന് പറ്റുന്നു..? സ്നേഹിക്കുന്നവരെ മാത്രം തിരികെ സ്നേഹിക്കാവൂ എന്നൊക്കെ എവിടെയാ പറഞ്ഞേക്കുന്നത് എന്നൊരു മറു ചോദ്യത്തിനു മുൻപിൽ വല്ലാതെ നിശബ്ദരാകുന്നു നമ്മള്...
മെഴുകുതിരി വെട്ടങ്ങളില് ദൈവം പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് പറയുന്നൊരു ചങ്ങാതി ഉണ്ട് . അങ്ങനെ ഘോഷിക്കാന് മാത്രം ഒന്നും ജീവിതം നല്കിയിട്ടില്ലെങ്കിലും അവന് എന്നും ചിരിച്ചും ചിരിപ്പിച്ചും ഉത്സവം തീര്ക്കുമായിരുന്നു . ചില ചിരികള് ഒക്കെ അങ്ങനെയാണ്, ഉള്ളില് കനലെരിയുമ്പോഴും അവര് ഇങ്ങനെ പുഞ്ചിരിക്കും മനസ്സില് നിന്ന്.. ചില ബോധ്യങ്ങളുടെ, അടുപ്പങ്ങളുടെ,കരുതലുകളുടെ, ഒക്കെയും ഓര്മ്മകള് മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോള് പിന്നെ അവര്ക്ക് വീണു കിടക്കാന് സാധ്യമല്ലലോ..! എങ്ങനെ ആണ് അവരെ ഒക്കെ ഒന്ന് കൈ കുപ്പിയല്ലാതെ നോക്കാന് പോലും കഴിയുക, ചങ്ങാതി നിന്നെ കുന്തിരിക്കം മണക്കുന്നു ...
പറഞ്ഞു വന്നത് സ്നേഹത്തെ പറ്റിയുള്ള ധാരണകള് തിരുത്താന് സമയമായി എന്നു തന്നെ ആണ് , ഇനിയും വെളിപെടുവാന് പോകുന്ന ഏതോ ലക്ഷ്യങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി നിന്നെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന എന്തിനെയും ഇനി സ്നേഹം എന്ന് വിളിക്കാം , അപ്പൊ ചില സ്നേഹവലയങ്ങളെ ഇനി ദൈവം എന്നും വിളിക്കാം അല്ലെ ...? അല്ല ദൈവം കൊണ്ട് തരുന്ന എന്റെ സ്നേഹകൂട്ടങ്ങള്...! അതെ അങ്ങനെയും പറയാം...
ഇനി മുതല് പ്രാര്ത്ഥനകളില് ഈ ഗുരുമൊഴി കൂടി ചേര്ക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു...
“മാഹാകരുണ്യമേ നിന്റെ പ്രണയപ്രവാഹത്തി ല് ഒരുപൂവിതള്പോലെ ഞാനടര്ന്നുവീഴട്ടെ, അജ്ഞാതമായ സ്ഥലികകളിലൂടെ ഇമയടയാത്ത നിന്റെ ശ്രദ്ധ പൊതിഞ്ഞും പുണര്ന്നും ഇവനെ നിനക്കിഷ്ട്ടമുള്ളിടത്തെക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുക .” Courtsy:Rinu Boby
No comments:
Post a Comment